Boeing 737-300 ile başlayan “Classic” seri kokpitleri, analog göstergeler ile erken dijital sistemlerin birleştiği bir geçiş dönemini temsil eder. İlk versiyonlarda tamamen analog saat göstergeler bulunurken, ilerleyen süreçte EFIS sistemleri ile sınırlı glass cockpit yapısına geçildi. Uçuş verileri çoğunlukla ayrı göstergelerde sunulurken, navigasyon ve uçuş yönetim bilgileri panelin farklı bölümlerinde yer alıyordu.
737 MAX kokpiti ise modern dijital entegrasyonun önemli bir örneğidir. MAX serisinde pilotların durumsal farkındalığını artırmak için büyük LCD ekranlar kullanılırken, gelişmiş uçuş yönetim sistemleri ve yazılım destekli uçuş karakteristiği koruma sistemleri kokpit mimarisine entegre edildi.
Genel evrim sürecinde Boeing, 737 ailesinde kokpiti tamamen değiştirmek yerine kademeli modernizasyon uyguladı. Bu süreçte ekran boyutları büyüdü, sistem entegrasyonu arttı ve uçuş verileri daha merkezi hâle geldi. 737-300 analog ve dijital hibrit yapıyı temsil ederken, 737 MAX modern glass cockpit seviyesine ulaşan son aşamayı temsil ediyor.
